| ODS Classic 2010 Heren, Ik heb contact gelegd met een aardig en niet te duur hotelletje. We kunnen daar vrijdag terecht en er is mogelijkheid om na de tocht daar te douchen. Tot nu toe hebben Ruud, Sijko, Theo en Peter B (junior) en ik zei de gek zich aangemeld voor de tocht. Verder ligt er de vraag van Theo of Rinus en Arnaud, 2 ex-leden, ook mee mogen. Willen degene die zich nog niet hebben aangemeld maar wel mee willen dit vóór 31 mei doen en aangeven of ze ook willen overnachten. Willen diegene die zich al hebben opgegeven voor 31 mei aangeven of ze willen overnachten. Wil iedereen die mee gaat aangeven of ze wel of geen bezwaar hebben tegen het meedoen van ex-leden? (meeste stemmen gelden). Ik wil begin Juni alles regelen met de informatie die ik dan heb. Ik ben van 5 juni tot 7 juni op Alpe d'Huez en van 8 juni tot en met 27 juni op vakantie. Vandaar de deadline, zo kan ik alles voor mijn vakantie nog regelen. Gaarne begrip en een reactie Hans |
| Ambtenaren Toertocht Amersfoort 2010 Omdat de BonteBoys geen goed gevoel hadden bij het fietsentransport zijn ze maar op eigen gelegenheid naar Amersfoort gegaan. Rond 9 uur vertrokken (oud lid) Rinus, Ruud, Sijko en Theo, samen met de andere lange-afstand-fietsers uit Delft, voor een afstand die uiteindelijk zou uitkomen op 156 km. Kees reed de 115 km tocht met één van z'n collega ambtenaren. Theo en Rinus nestelden zich meteen aan kop en alle anderen bleven daar keurig achter. Logisch, want in het begin hadden we de wind vaak tegen. Dat hielden deze twee renners ruim 60 km vol. Vanaf Nieuwkoop nam Jos Brouwer het kopwerk tot aan Zwammerdam over. Vanaf het moment dat we de wind mee kregen werd het tempo door één van de andere delftenaren hoog opgeschroefd. Omdat we op het onoverzichtelijke kronkelweggetje langs de Meije tegen de veertig aan reden voelde Ruud zich niet meer op z'n gemak in deze groep en gaf aan de andere Boys door het iets rustiger te willen doen. De andere Boys waren solidair, dus fietsten we met z'n vieren verder. Bij de eerste stempelpost koffie gedronken maar helaas zonder de onontbeerlijke appelpunt. Het kneippie bij de 2e stempelpost had wel appelpuntjes, dus nogmaals een koffiepauze ingelast. Deze versie van de ATA was weer heel anders dan de vorige edities maar men had weer een fraai parcours (langs de vele watertjes die Midden-Nederland rijk is) uitgezet. Kwart over drie waren we weer terug in Amersfoort. |
| 6 juni Ton had het idee om vandaag een tocht bij WFTC te gaan rijden, daar stond vandaag de tocht "Het eiland van Dordrecht" op de kalender. Het groepje bestond uit Ton, Sijko, Peter en Theo. Natuurlijk kon je uit diverse afstanden kiezen, maar gezien de voorbereiding naar de ATA, was de keus snel gemaakt en gingen we voor de 135 km. Het werd een hele mooie tocht eerst door het Westland naar de Beneluxtunnel, vandaar via mooie wegen en een rijke natuur naar de Heinenoordtunnel en vandaar door naar de Kiltunnel. Voordat we in Dordrecht aan de koffie konden, mochten we ook nog genieten van de Biesbos. De koffiestop kwam na 85 km en daar kon men kiezen, of een boottocht van 25 km of 25 km fietsen naar Rotterdam terug. Peter had wel zin in een Rijnreis, maar was de enige, dus gingen we gewoon op de fiets. De groep viel uit elkaar omdat Peter lek reedt en Ton er voor koos om alvast door te rijden met de gedachten er achter, dat wij hem op de klim van de Willemsbrug wel weer zouden terug pakken. Helaas werd die opzet verstoord omdat wij bij een wegomleiding de borden volgden en niet meer naar de pijlen keken. Ton was wel doorgereden bij de wegomleiding en bleef dus op het juiste spoor terwijl wij dat geheel bijster waren. Zo stonden wij ineens voor de ingang van de Maastunnel, en hebben Ton maar gebeld dat we elkaar weer bij Velo zouden treffen. Het juiste spoor gaan zoeken was wel een optie geweest, maar de inmiddels vallende regen nodigde daar ook niet voor uit. Het aantal km's bleek bij aankomst bijna gelijk aan de officiele route. Ondanks de natte 30 km was het een hele mooie en vooral gezellige tocht en hebben we het allemaal reuze naar onze zin gehad en hebben we heerlijk gefietst. Vrijdag zijn wij in ieder geval klaar voor de ATA. Theo |
| Retourtje Zalk, 26 en 27 juni Dit weekend zijn we voor de 2e keer op en neer naar Zalk gefietst. Vooraf was één ding heel duidelijk: NIET terug door de Flevopolder. Daarnaast waren we er vrij zeker van dat het een warm weekend zou worden. Junior, Peter, Ruud, Sijko en Theo waren dus luchtig gekleed en hadden genoeg drinken bij zich. De heenweg is bepaald door MapSource. Ruud had begin en eindpunt ingegeven en Mapsource de route laten bepalen. Slechts hier en daar is er een aanpassing gemaakt. Dit resulteerde in een vrij toeristische route waarbij er soms over onverharde wegen gereden moesten worden en/of een hek geopend moest worden. De eerste stop was in Lage Vuursche, ruim 70 km vanaf startplaats Nootdorp. Na wat leedvermaak over een lekke band van het mannelijk lid van de familie, bleek bij ons vertrek ook Theo een platte pijp te hebben. Werk aan de winkel, ook voor Sijko. |
Vanaf Spakenburg reden we rechtstreeks naar het water dat de Flevopolder scheidt van het vaste land. Zodoende reden we tot vlak onder Harderwijk langs het water. Nog even gestopt om ons op de MEGA-fiets te laten fotograferen. (Met dank aan de vriendelijke dame die zelf voorstelde de foto's te maken.) De tweede grote stop hebben we gemaakt zo'n 30 km voor Zalk op een boerderij waar koele cola verkrijbaar was en melk voor Sijko. Exact half vijf, na 160 km, arriveerden we in Zalk. Hier zaten kwartiermakers Sunny, Joost en Henk en onze gastvrouw voor dit weekend al op ons te wachten. Het tapbiertje en de nieuwe haring (goed geregeld Theo) smaakte buitengewoon. Daarna heerlijk douchen. Na de nodige biertjes en later roseetjes ontfermden Joost (voor het pyromanische gedeelte) en Peter (voor het culinaire deel) zich over de BBQ. Na al dat lekkers vond onze gastvrouw Janneke het nodig ons te trakteren op een uiterst smaakvol nagerecht. De volgende morgen stapten we, na een uitgebreid ontbijt, rond half tien op de fiets. Deze keer zonder een vastgestelde route. We spraken af naar Putten te fietsen en vandaar de ons bekende Putten-Nootdorp-route te rijden. Theo echter had de Garmin Edge opdracht gegeven de kortste weg naar Ermelo voor ons te zoeken. Vanaf Nunspeet hebben die route gevolgd. Of het de kortste route is geweest valt nog te bezien, maar het was zeker een hele mooie route zo dwars over de veluwe en zoals gepland zijn we vanaf Putten de ons bekende weg gevolgd. Opvallend was wel dat er extreem vaak uit het zadel werd gekomen. De billetjes hebben het dit weekend zwaar te verduren gehad. In Nijkerk, het was rond twaalf uur, hebben we de eerste stop gemaakt. Wel lekkere koffie, helaas geen appelpunt. Doorgereden naar Maartensdijk en daar in een snackbar alsnog de appelpunt gescoord. In Bodegraven nog een keer gestopt voor een superkoele cola of een milkshake. Vlak voor de aankomst in Nootdorp werd, aanvankelijk als grap van Ruud, er toch nog even aangezet om als eerste te finishen. Met reeds 164 km in de benen was de enige echte senior de rapste. Het is wederom een onvergetelijk weekend geweest. Janneke, bedankt voor de gastvrijheid. |
| Tour de Rotterdam 3 juli 2010 Vandaag om 7.00 uur op weg naar Barendrecht, Peter, Theo en Hans. Hans had ook afgesproken met zijn woensdagmiddag fietsmaatje Thijs die deze tocht ook ging fietsen met zijn zwager Gerard. Bij het parkeerterrein kwamen we Bonteboy Ruud ook tegen die de pelotons-tocht ging rijden. Om even voor achten begonnen we aan onze tocht van 140 km. In het begin ging het nog wat stroef, Theo brilproblemen en Peter darmproblemen, maar al snel kwamen we bij een "lekker" groepje. Met zo'n 32 a 33 scheerden we over 's heren wegen; het mooie landschap van de eilanden en de voortreffelijke fietspaden zijn elke keer weer een prettige hernieuwde kennismaking. Het parcours was meer dan voortreffelijk uitgepijld en ook de begeleiders op de kruispunten zorgden voor een vlot lopende koers. Complimenten aan parcoursbouwers en verkeersregelaars. Bij Ouddorp, na 70 km, was het rustpunt. Ook daar was alles goed verzorgd en konden we even heerlijk bijkomen. Het gemiddelde lag daar net boven de 30 km. Op de terugreis waren we ons groepje helaas kwijt maar Theo, die ook in de groep al het nodige aan kopwerk had gedaan, nam ons bij de hand en ging als een waren tempobeul het ritme bepalen. De tellers kwamen hierdoor niet meer onder de 32 km per uur. Een groot aantal fietsers vonden dit wel een fijn tempo want op een gegeven moment hingen er zo'n 50 man in Theo's wiel. Moe maar voldaan kwamen we weer bij de greenery met een gemiddelde van 30.9 km!! en ik denk dat Theo 100 tot 120 km kopwerk heeft gedaan. Iedereen, ook onze mederijders Thijs en Gerard hadden een goed gevoel en lekker gereden. Na een welverdiende kouwe klets terug naar de auto's en naar huis; na een zeer mooie, goed georganiseerde en snelle tour, met zeer lekker fietsweer (lekkere temperatuur en weinig wind) Hans |
| 11 juli 2010 Vandaag stonden er 5 bb's aan de start, met een uitstekende moraal. (Syko, Ton, Ruud, Hans en Theo) Grote afwezige was Peter, zonder bericht, hetgeen niets voor Peter is, maar misschien is hij zich aan het voorbereiden op zijn vakantie. De andere afwezige was Junior, hij had het trainingsschema gelezen, en is dus in Driebergen gestart. Ton gaf aan de hele dag aan het elastiek te gaan hangen, alleen is het niet goed duidelijk geworden aan welk elastiek. Hij gaf regelmatig het tempo aan door veel en langdurig op kop te gaan rijden. Maar dat werd vandaag eigenlijk door iedereen gedaan, zonder dat er gevaarlijk of roekeloos werd gereden. Op deze manier koersen is een genot voor iedereen en kan ook iedereen moeiteloos volgen en zijn werk blijven doen. Ook zijn er deze dag 2 nieuwe klassementen geïntroduceerd, het "wie is er het eerst bij het volgende dorp klassement" en het "rij de rest op een hoop klassement". In het kort zal ik de spelregels even uitleggen; Wie is er....klassement; Dit is een vrij simpel klassement, wie het eerste het plaatsnaambordje passeert heeft de punten op zijn naam staan. Rij de rest.... klassement is wat lastiger, hier wordt er door 1 of meerdere renners doorgedemareerd na een puntenklassement, dus niet meer zo als gebruikelijk het hergroeperen maar gewoon volle bak doorgaan, zodat de rest van de groep volle bak door moet rijden om weer bij te komen. Of deze klassementen ook op de site komen is niet beslist. Wel wil ik de renners noemen die deze klassementen in het leven hebben geroepen, ook zal hun naam aan het klassement verbonden worden. Zo zal het "wie is het eerst in het...." de naam Ruud Morien-klassement krijgen. "rij de rest....." zal de naam Hans Jansen-klassement krijgen, al is het niet geheel duidelijk of hij ook de aanstichter is geweest, Syko en Hans hadden hier een verschil van mening over, maar zonder iemand te kort te willen doen, geef ik Syko het voordeel van de twijfel. Kortom een warme dag met heel veel plezier en een uitstekende training voor de WK-finale, als de moraal, bij oranje, net zo goed is als bij ons vandaag, zijn we de komende 4 jaar wereldkampioen. Theo |
| 18 juli 2010 Hedenmorgen stonden er 7 renners aan de start, ja waar komen die allemaal vandaan??? Hier zijn de namen; Syko, Ton, Peter, Junior, Hans, Theo en gastrijder Bo van Leersum. In de voorbereiding op LBL wilden Ton minimaal 130 km gaan rijden, waar niemand bezwaar tegen had, het tijdstip van terugkeer was voor niemand belangrijk. We besloten richting Hekendorp te rijden en dan een extra lus via Oudewater en Vlist aan ons normale rondje Hekendorp te breien. Zoals de trouwe lezers weten zijn er sinds vorige week meerdere klassementen waarvoor punten verdiend kunnen worden!!! De premiepot van het "klassement de rest op een hoop" is al zo goed gevuld dat iedereen er voor wil rijden, zo is de mongolenwaaier volledig verleden tijd. Iedereen die kon pakte zijn punten waar mogelijk, het enige minpunt is wel dat Hans (de aanstichter van dit klassement) bij Sluipwijk de pijp aan Maarten gaf en alleen verder is gegaan. Wel moet erbij vermeld worden dat hij veel hinder van zijn knie ondervond, hetgeen hij bij het vertrek al kenbaar maakte. Dat het tempo hoog lag en dat er alleen aandacht was voor de koers en men geen oog had voor de mede-renners bleek bij aankomst van de koffiestop, daar vroegen Syko en Ton verbaasd waar Hans was. Zij hadden niet gemerkt dat hij al ruim 10 km geen deel meer uitmaakte van ons peloton. Hans vanaf hier beterschap en hoop je volgende week weer aan de start te ontmoeten. Heren maar ondanks het invoeren van welk klassement ook, ons motto is en blijft "samen uit samen thuis" Ton kreeg tijdens de koffiestop (weer) last van zijn rug, daarom werd besloten de geplande extra lus niet te rijden. Bij terug keer in Nootdorp (om 12:08), bleek er een gemiddelde van 31,7 (gemiddelde van alle tellers) op de teller te staan. Wij hadden allemaal een goed gevoel over deze rit; hoe het Hans verder is vergaan weet ik niet, maar hij zal wel goed zijn thuis gekomen. Verder wil ik nog zeggen dat alle klassementen worden bijgehouden door mij, bij mijn afwezigheid, reken ik op info. De prijswinnaars krijgen hun prijs tijdens de nieuwjaarsreceptie. Tussenstanden worden niet bekend gemaakt en ook kan er geen bezwaar worden aangetekend tegen de uitslag. De Vakantietijd breekt nu aan, alle renners die op vakantie gaan een hele goede vakantie toegewenst. Op zondag 8 augustus wordt de " Hel van de Heuvelrug" gereden vanuit Driebergen, tot nu toe hebben zich hiervoor aangemeld Ton, Syko, Theo, ( Bo en Tim van Leersum en 2 vrienden van hun), wie mee gaat geef het even aan mij door. Theo Omdat ik tijdens het inrijden voelde dat ik niet helemaal lekker zat (knie) besloot ik wat langer in te rijden. Hierdoor verscheen ik net voor 9 op ons ontmoetingspunt om blij verrast een mooi aantal leden te zien: Theo, Ton, Sijko, Junior, Peter M en gast rijder Bo. Omdat niemand haast had en het weer lekker besloten we om Hekendorp als koffiestop te kiezen en daarvandaan de lange route terug. Omdat onze 3 oudere stoempers gaar punten wouden sprokkelen voor het nieuwe "rij een ploeggenoot op een hoop" klassement werd vanaf de start het gaspendaal gelijk flink ingetrapt. Mijn elastiek werd door Ton (32 a 33 km/u) uitgerold, door Theo (33 a 34 km/u) op spanning gezet en Sijko probeerde het te laten knappen (35 a 36 km/u) Deze 3 gaven per toerbeurt het tempo aan (zie snelheid achter hun naam) Het lukte Sijko bijna een paar keer om het elastiek te laten breken maar de mentale veer wist dit steeds te voorkomen. Toen Sijko echter vlak na Reeuwijk-dorp er voor de zoveelste keer "een klap opgaf", knapte zowel het elastiek als de mentale veer. Na inlichten van Peter M besloot ik om een andere route op eigen kracht voort te zetten Ik heb in eigen tempo mijn weg vervolgd via Gouda, de Rotte en de Ackerveense plassen. Ik kwam na 91 km thuis met een gemiddelde van 28 km/u Hans |
 |
| 25 juli Hans, Ruud en de jarige Sijko kwamen tegelijk, maar uit verschillende richtingen, op de rendez-vous-plaats aan. Even later arriveerde ook Junior. Omdat Theo er niet was deze morgen (op stap met oud BB-er Rinus) moesten we zelf een doel stellen. Omdat Junior niet al te laat thuis wilde zijn kozen we ervoor naar Hekendorp te gaan, maar dan wel heen en terug dezelfde (de kortste) route. Hans, die eigenlijk niet wilde komen deze morgen (had niets met vorige week te maken (!?) maar meer met een schouder-blessure) zou wel zien hoe lang hij het ging volhouden. Op de heenweg weinig wind, maar wel mee. Lekker doortrappen dan maar. (onder de 30 kwamen we zelden) We zijn nooit in Hekendorp aangekomen, want er werd onderweg besloten om in Haastrecht bij rest. De Brug koffie te drinken. Inmiddels was er wel wat meer wind en nu dus tegen. Geen probleem want al snel onstond er spontaan een molentje, waarin ieder zijn kopbeurt opeiste, dat prachtig draaide. Om het niet al te saai te maken deed Hans het voorstel om bij Nesselande een andere route te nemen. Zo reden we via Oud Verlaat naar de Rottemeren, reden links om naar Terbregge en van daaruit naar Berkel en Rodenrijs richting A13 en over de Kandelaarbrug naar Delft. |
| 1 augustus Blij verrast waren BB Theo, Sijko en Hans dat vandaag zij instromer Martin weer van de partij was. Omdat Martin niet veel club kilometers in de benen heeft werd gekozen voor een kort rondje met koffie in party centrum "Hoekse hout" (onze nieuwe koffie stop in het lage bergsche bos). Omdat Hans ook allerlei pijntjes had en Sijko het ook goed vond om vroeg thuis te zijn vond dit plan alom goedkeuring. Theo deed er alles aan om het tempo aan te passen aan Martin, maar zelfs bij 30 km/h bleef deze keuvelen. Bleek dat hij stiekem had gefietst maar deze km's nog niet had doorgegeven. Via Benthuizen en het "tussenpad" halverwege de weg naar Boskoop kwamen we in Waddinxveen uit. (Theo ging aan het eind van het tussenpad niet naar rechts maar naar links. Via een nieuw, mooi geasfalteerd fietspad langs de A12 kwamen we weer bij de vertrouwde doorgang naar Zevenhuizen. Via skibaan naar Hoekse hout waar we heerlijk in het zonnetje konden rusten. Besloten werd via Berkel terug te fietsen en daar Martin de gelegenheid te geven om terug naar Nootdorp te gaan. Uiteindelijk besloten ook de rest nog een stukje met Martin mee te fietsen door de Ackerveense plassen. Na afscheid van Martin gingen de rest door naar de "nieuwe" tunnel onder de A13. Het verhaal van de 3 negertjes, want hier ging Hans naar huis terwijl Theo en Sijko via het bloemenroute fietspad op weg gingen naar Kijkduin. Lekker gefietst onder goede omstandigheden en met veel gekeuvel onderweg. Hans |
| 15 augustus Omdat het er naar uitzag dat alleen BB Ruud, Peter en Hans deze zondag deel zouden nemen, werd besloten om te verzamelen in Den Hoorn. Uiteindelijk bleken vader en zoon Beunders er ook te zijn en had Hans 2 gastrijders, Thijs en Gerard van de Tour de Rotterdam, mee genomen. Vanwege de straffe wind werd besloten deze eerst tegen te nemen en wel naar Huigsloot. Onder een behoorlijke wind tegen leidde Hans ons via Delfgauw, Pijnacker en Zoetermeer naar Benthuizen. Daar had Sijko genoeg van het "rustige" tempo en draaide de gaskraan open. Dit resulteerde in tempo's van boven de 30 met wind tegen. Hierbij moeten we even aangeven dat wij vinden dat Sijko genomineerd moet worden voor het "hoe rij ik een clubgenoot op een hoop" klassement want al snel was Peter er klaar mee en draaide om. Dit is al de 2de keer dat één van de boys vroegtijdig naar huis gaat onder het helse tempo van Sijko. ...Theo toon leiderschap..... Hierna werd het de father and son show, hoewel Thijs nog probeerde mee te draaien, maar het tempo was ook hem te hoog. Hans had een geestelijk stuk elastiek om U tegen te zeggen en weet zelf nu nog niet hoe hij in het wiel is kunnen blijven. Ruud kwam niet op kop en klaagde tijdens de stop over pijnlijke benen en ook Gerard was allang blij dat hij aan kon blijven pikken. Het was ook behoudens het gebulder van de wind heel stil in het peloton. Met een gemiddelde van 28.5 km/u kwamen we aan in Huigsloot na 70 km en bijna de hele weg windkracht 5 vol tegen. Toen iedereen voldaan was van wederom een heerlijk puntje gingen we met wind mee lekker op weg naar huis. Blijkbaar was Ruud de wonderspons van Salo Muller in de wc van de Hanepoel tegen gekomen want onder zijn aanvoering liep op de terugweg ons gemiddelde nog op naar 29.5 km/u. Want nu kwam het tempo helemaal niet meer onder 30 km/u en werd af en toe de 40 aangetikt. In Delft aangekomen namen we afscheid van vader en zoon en vervolgde onze weg naar huis. Moe, verbaast over het harde rijden en mentaal voldaan, plofte daarna ieder op zijn bank neer. Leuk weetje is dat Hans gedurende deze rit door zijn alltime hoogste aantal kilometers per jaar bij de BonteBoys is gegaan, Thijs en Gerard het weer, erg naar hun zin hadden gehad, Ruud een snelle hersteller is, Sijko "helaas" weer de oude is en Peter daar niet blij mee was. Junior sterk uit zijn vakantie met weinig fietskilometers is gekomen. Hans |
| 22 augustus Zondag verschenen Theo, Sijko, Peter, Junior en Hans aan de start. Na de "he BonteBoys" groet van de in zijn andere club, voorbij fietsende Ruud op weg voor een groot rondje Waterweg. Via Hazerswoude en Zuidplas naar de Rotte voor een bakkie. Er valt weinig te vertellen omdat we door het weer al snel op een lint reden en weinig mogelijkheden hadden tot babbelen, al deed Peter wel pogingen. Het enige vernoemenswaardige feit was dat Peter hard ingreep toen Sijko op kop trachtte te rijden "We willen nu wel eens een rit compleet aankomen dus weg jij van de kop" Na een lekker bakkie besloten we de Waterweg de Waterweg te laten zijn omdat enkele rijders om diverse redenen op tijd thuis wilden zijn. Theo, gefeliciteerd met Marian en Junior, wens de zieke thuis beterschap. Via de Ackerveense plassen en de nieuwe fietserstunnel onder de A13 ging het terug richting huis. Vlak voor Delft vielen toch nog de eerste drupples zodat we het net niet droog hielden. Ondanks de wind was het al met al toch wel een lekker tochtje. Hans |
| 27/28 augustus Vrijdagochtend 9.00 uur verzamelde Theo, Martin en Hans bij Ruud om naar Kerkrade af te reizen voor de DSM classic van zaterdag. Tot ons verdriet kon Ruud niet mee en moesten we met z'n drieën op pad. Ondanks de slechte vooruitzichten toch maar na aankomst bij het hotel de fiets gepakt voor een klein tochtje. Net na de start vielen de eerste druppels en ja hoor al vrij snel kreeg Hans een lekke band. Door de afwezigheid van Sijko bleek maar weer eens hoe nodig hij is. Hans had zijn band niet helemaal goed nagekeken want er bleken 2 stukjes kiezel in de band te zitten terwijl Hans er maar een had verwijderd. En ja hoor na 200 meter weer lek. Het werd ondertussen wel weer droog en de verdere tocht verliep rustig. Omdat we al 2 banden hadden verspeeld, besloten we bij een fietsenmaker nieuwe bandjes te kopen. 3 voor €10. We wilden er 4 en dat koste ons €12????????? Na 52 km, lekker douchen en eten. De volgende ochtend kwamen de Beundersen ons versterken en konden we naar Landgraaf, het startpunt. Daar kwamen we Pieter Kerkhof, Fred van der Hor en John Mokveld tegen die met ons mee wilde rijden. Met z'n achten vertrokken we voor wat later werd omschreven als de zwaarste DSM tocht tot nu toe. Tot Blinchy, de lunchstop besloten we bij elkaar te blijven. Ondanks het feit dat Martin en Hans moeite hadden om bij te blijven, zeker op de Gulpenberg langs het steilste stuk, lukte het toch om de meeste km's tot Blinchy gezamenlijk te rijden. Na Blinchy zou ieder zijn eigen plan trekken maar Theo had besloten om bij Martin en Hans te blijven. Even na Blinchy zagen we een fietser op de grond liggen hij bleek buiten bewustzijn. Omdat er een dokter onderweg was en er genoeg mensen waren besloten we door te rijden. Later bleek deze fietser te zijn overleden, een trieste domper voor de organisatie. Ondertussen waren Theo, Hans en Martin de rest kwijt en gingen gedrieën verder.....en begon het te regenen.... zeg maar storten, met hier en daar onweer. Doorwater nat fietsen we verder tot een stuk waar werd gewaarschuwd voor split op de weg.... en Ja hoor, Hans weer lek. Na het verwisselen kregen we nu een zware hagelbui te verwerken en een paar klimmetjes van dik boven de 10%. "Ah joh vanaf hier valt het mee, alleen nog maar de Camerig" riep een fietser in het voorbijgaan. Nou als de overige klimmetjes die we te verwerken kregen niets waren...... dan ben ik net zo'n goeie klimmer als Pantani. Het geluk was zelfs op het einde van de tocht niet met ons want na een lekker zonnetje begon het de laatste km's toch weer te regenen. Na de finish zagen we de andere fietsers ook weer en konden we een bord nasi met saté halen en een lekker en verdiend biertje. Sijko zag er, ondanks dat hij zelf vond van niet, moe uit en lustte het eten niet. Na 123 km (incl. heen en terug naar het hotel) lekker kunnen douchen en terug naar het westen. We waren het er allemaal over eens, het was de zwaarste DSM tocht tot nu toe, niet alleen door het parkoers maar ook door het weer. Maar we waren het er ook over eens dat met een zonnetje en hogere temperatuur deze tocht nog zwaarder zou zijn geweest. Moe maar voldaan lieten we de huisdeur achter ons dichtvallen. Hans |
