Fietsen in de Franse Alpen
Dit jaar zijn een paar durfals van de Bonte Boys gaan ervaren hoe het is om tegen de Alpenreuzen, zoals de Alpe d´Huez, op te fietsen.
We hadden werkelijk geen idee wat ons te wachten stond, maar zeker was dat het niet eenvoudig zou zijn.
Afzien en doorbijten. Inwendig vloeken misschien en je afvragen waarom je hier in hemelsnaam aan begonnen bent.
Maar ook genieten van de omgeving. Trots zijn als je uiteindelijk boven bent gekomen.
Arnaud, Junior, Peter, Rinus, Ruud, Sijko en Theo vertrokken zaterdag 9 september rond 09:00 uur richting Frankrijk naar de overnachting net onder Dijon.
Zondag rond 09:30 uur vertrekken we naar Hotel Au Bon Accueil in Les Ougiers (Venosc).
Om het zoeken naar de goede weg te vergemakkelijken hadden we de beschikking over een soort TOMTOM. Arnaud had de eindbestemming ingetoetst, dus we konden niet meer fout gaan.
Vreemd was echter dat de TOMTOM ons maar niet naar Grenoble wilde laten gaan. We waren al een drietal afslagen richting Grenoble gepasseerd, maar de TOMTOM zweeg in alle talen. Zo kon het gebeuren dat we midden in Lyon uitkwamen. Toen namen we zelf maar weer het commando over van de TOMTOM. Het apparaat sommeerde ons steeds dat we moesten omkeren. Toen kregen we het heldere idee om eens te controleren of de juiste plaats wel was ingetoest. Dat bleek niet het geval. In plaats van Les Ougiers had Arnaud Les Ogiers ingetoest. Dus niet het apparaat had het fout. Een menselijke fout was er de oorzaak van dat we een stukje moesten omrijden om weer op het rechte pad te komen.
Om 1 uur kwamen we bij het hotel aan. Een leuke plek, waar je elke keer om er te komen een stuk moest klimmen.
We werden ontvangen door Colinda. Nadat we de koffers en fietsen hadden uitgeladen, sprongen we om 3 uur op de fiets om een stukje van 58 km. te fietsen naar het stuwmeer bij Allemont. Hierin zat ook een stukje klim naar de Col de la Croix de Fer. Bij Ruud ging het snel mis, want z'n ketting lag er naast. Snel weer op de fiets, maar ook te snel geprobeerd de anderen bij te halen en toen wilde het lichaam niet meer.
Terug bij het hotel lekker pasta gegeten. (dit was elke dag vanaf 4 uur te verkrijgen) Na de douche om 7 uur aan tafel voor het diner. Voor het eten nog even kennisgemaakt met Monique en Leon Soet, de gastvrouw en gastheer.
Dit jaar zijn een paar durfals van de Bonte Boys gaan ervaren hoe het is om tegen de Alpenreuzen, zoals de Alpe d´Huez, op te fietsen.
We hadden werkelijk geen idee wat ons te wachten stond, maar zeker was dat het niet eenvoudig zou zijn.
Afzien en doorbijten. Inwendig vloeken misschien en je afvragen waarom je hier in hemelsnaam aan begonnen bent.
Maar ook genieten van de omgeving. Trots zijn als je uiteindelijk boven bent gekomen.
Arnaud, Junior, Peter, Rinus, Ruud, Sijko en Theo vertrokken zaterdag 9 september rond 09:00 uur richting Frankrijk naar de overnachting net onder Dijon.
Zondag rond 09:30 uur vertrekken we naar Hotel Au Bon Accueil in Les Ougiers (Venosc).
Om het zoeken naar de goede weg te vergemakkelijken hadden we de beschikking over een soort TOMTOM. Arnaud had de eindbestemming ingetoetst, dus we konden niet meer fout gaan.
Vreemd was echter dat de TOMTOM ons maar niet naar Grenoble wilde laten gaan. We waren al een drietal afslagen richting Grenoble gepasseerd, maar de TOMTOM zweeg in alle talen. Zo kon het gebeuren dat we midden in Lyon uitkwamen. Toen namen we zelf maar weer het commando over van de TOMTOM. Het apparaat sommeerde ons steeds dat we moesten omkeren. Toen kregen we het heldere idee om eens te controleren of de juiste plaats wel was ingetoest. Dat bleek niet het geval. In plaats van Les Ougiers had Arnaud Les Ogiers ingetoest. Dus niet het apparaat had het fout. Een menselijke fout was er de oorzaak van dat we een stukje moesten omrijden om weer op het rechte pad te komen.
Om 1 uur kwamen we bij het hotel aan. Een leuke plek, waar je elke keer om er te komen een stuk moest klimmen.
We werden ontvangen door Colinda. Nadat we de koffers en fietsen hadden uitgeladen, sprongen we om 3 uur op de fiets om een stukje van 58 km. te fietsen naar het stuwmeer bij Allemont. Hierin zat ook een stukje klim naar de Col de la Croix de Fer. Bij Ruud ging het snel mis, want z'n ketting lag er naast. Snel weer op de fiets, maar ook te snel geprobeerd de anderen bij te halen en toen wilde het lichaam niet meer.
Terug bij het hotel lekker pasta gegeten. (dit was elke dag vanaf 4 uur te verkrijgen) Na de douche om 7 uur aan tafel voor het diner. Voor het eten nog even kennisgemaakt met Monique en Leon Soet, de gastvrouw en gastheer.
