Dag 1 (20070901)
Tijdens de voorbespreking werd besloten om zaterdag 1 september om 9.00 uur te vertrekken en om ongeveer 18.00 uur een hotelletje te gaan zoeken i.p.v. een hotel vooraf te reserveren.
Ton heeft hiermee goede ervaringen en dus werd rond deze tijd de snelweg verlaten en gingen we het "binnenland" in.
Na een kleine 10 km. zagen we het eerste bordje "hotel" aan de gevel van een pandje.
Achter dit bordje "hotel" werden ook nog extra's gegeven die inbreuk op onze krachten zouden doen, dus werd besloten om door te rijden, nu echter met behulp van de "tomtom".
Een leuke toevalligheid: vlak bij dit hotelletje slaat Rinus zijn jaarlijkse wijnvoorraad in. (hoe klein is de wereld?)
In het volgende dorpje stond er op een leuk dorpspleintje een goed uitziend hotelletje, maar helaas was dit volgeboekt. Echter de uitbater was wel zo vriendelijk om even te gaan rondbellen en met succes. Zo’n 5 km. verderop in Coucher had hotel de 3 Maures plaats voor ons; een goed verzorgd hotel met goede kamers voor een prijs die lager is dan de Novotels en Mercure hotels langs de snelweg.
Het werd hoog tijd voor een drankje en hapje. We lieten het ons goed smaken. Dit was de andere dag nog aan de rekening te zien.
Dag 2 (20070902)
Na het ontbijt ging de reis weer verder, voor sommigen met hoofdpijn.
Rond 12.00 uur werden we, zoals gebruikelijk in AU BON ACCUEIL, gastvrij ontvangen, ditmaal door Leon zelf.
Na de lunch werd het fietstenue voor het eerst aangetrokken. Arnoud deed het voorstel om als klimtest en voor het juiste gevoel de eerste 5 bochten van de Alpe d’Huez te gaan doen om daarna de richel te nemen, een rondje van ongeveer 60 km. Iedereen was het er mee eens.
Bij de Alpe aangekomen ondervond Ton, na 50 meter dat dit iets anders is dan de klim op de Westduinweg.
Hij gaf dan ook direct aan hier nooit boven te komen. Na wat inpraten probeerde hij het toch weer en jawel bocht 21 kwam hij door, maar halverwege bocht 20 ging het stuur 180 graden om en ging Ton terug.
Wij als goede maten volgden hem en we gingen richting Allemont om een rondje langs het stuwmeer te rijden.
Hier aangekomen, had Ton nog te veel last van de ijle lucht en ging terug, de overige 4 (Syko, Arnoud, Rinus en Theo) gingen door om via de beklimming naar Villard Reculas de Alpe d’Huez dan maar af te dalen.
Ton was achteraf toch nog boven gekomen en was daarna via de andere kant weer naar beneden gegaan.
Na deze klimervaring besloot Ton (tijdelijk) te stoppen met roken.
Tijdens de voorbespreking werd besloten om zaterdag 1 september om 9.00 uur te vertrekken en om ongeveer 18.00 uur een hotelletje te gaan zoeken i.p.v. een hotel vooraf te reserveren.
Ton heeft hiermee goede ervaringen en dus werd rond deze tijd de snelweg verlaten en gingen we het "binnenland" in.
Na een kleine 10 km. zagen we het eerste bordje "hotel" aan de gevel van een pandje.
Achter dit bordje "hotel" werden ook nog extra's gegeven die inbreuk op onze krachten zouden doen, dus werd besloten om door te rijden, nu echter met behulp van de "tomtom".
Een leuke toevalligheid: vlak bij dit hotelletje slaat Rinus zijn jaarlijkse wijnvoorraad in. (hoe klein is de wereld?)
In het volgende dorpje stond er op een leuk dorpspleintje een goed uitziend hotelletje, maar helaas was dit volgeboekt. Echter de uitbater was wel zo vriendelijk om even te gaan rondbellen en met succes. Zo’n 5 km. verderop in Coucher had hotel de 3 Maures plaats voor ons; een goed verzorgd hotel met goede kamers voor een prijs die lager is dan de Novotels en Mercure hotels langs de snelweg.
Het werd hoog tijd voor een drankje en hapje. We lieten het ons goed smaken. Dit was de andere dag nog aan de rekening te zien.
Dag 2 (20070902)
Na het ontbijt ging de reis weer verder, voor sommigen met hoofdpijn.
Rond 12.00 uur werden we, zoals gebruikelijk in AU BON ACCUEIL, gastvrij ontvangen, ditmaal door Leon zelf.
Na de lunch werd het fietstenue voor het eerst aangetrokken. Arnoud deed het voorstel om als klimtest en voor het juiste gevoel de eerste 5 bochten van de Alpe d’Huez te gaan doen om daarna de richel te nemen, een rondje van ongeveer 60 km. Iedereen was het er mee eens.
Bij de Alpe aangekomen ondervond Ton, na 50 meter dat dit iets anders is dan de klim op de Westduinweg.
Hij gaf dan ook direct aan hier nooit boven te komen. Na wat inpraten probeerde hij het toch weer en jawel bocht 21 kwam hij door, maar halverwege bocht 20 ging het stuur 180 graden om en ging Ton terug.
Wij als goede maten volgden hem en we gingen richting Allemont om een rondje langs het stuwmeer te rijden.
Hier aangekomen, had Ton nog te veel last van de ijle lucht en ging terug, de overige 4 (Syko, Arnoud, Rinus en Theo) gingen door om via de beklimming naar Villard Reculas de Alpe d’Huez dan maar af te dalen.
Ton was achteraf toch nog boven gekomen en was daarna via de andere kant weer naar beneden gegaan.
Na deze klimervaring besloot Ton (tijdelijk) te stoppen met roken.
Dag 3 (20070903)
Na de goede ervaring van vorig jaar, werd besloten om vandaag de "la Bérarde" te gaan beklimmen.
Met grote verbazing en complimenten kwam Ton boven en in een redelijk tempo. De vruchten van 20 uur niet roken waren duidelijk zichtbaar. Vriend en vijand werden angstig wat het resultaat aan de eind van deze trip zou zijn met deze enorme progressie.
Theo had nog duidelijk last van de inspanningen van de vorige dag en zou alleen "la Bérarde" doen. De andere gingen een poging doen om plan 1 van gisteren er aan toe te voegen (via Alpe d'Huez naar de richel).
Bij het hotel werd Theo overgehaald om mee te gaan, met als optie dat indien Ton of Theo het niet ging redden ze bij elkaar zouden blijven om een alternatieve route te gaan rijden.
Voor bocht 1 gingen we dus uit elkaar. R,A en S gingen door, T&T gingen voor het alternatief.
Dag 4 (20070904)
Deze dag beklommen we de "les Deux Alpes". Bij aankomst op de top troffen we een spookstad aan. Omdat het vakantieseizoen is afgelopen zijn alle restaurantjes ook gesloten.
De afdaling werd mede door de sterke wind ook gevaarlijk, hele smalle en lage betonnen randjes vormden de afscheiding tussen de weg en een vrije val van vele meters. We waren allemaal blij dat we weer heelhuids beneden waren.
T&T gingen direct terug naar het hotel en de anderen hebben een soort van "richelfobie" opgelopen en gingen via de andere kant over de richel verder.
Na de goede ervaring van vorig jaar, werd besloten om vandaag de "la Bérarde" te gaan beklimmen.
Met grote verbazing en complimenten kwam Ton boven en in een redelijk tempo. De vruchten van 20 uur niet roken waren duidelijk zichtbaar. Vriend en vijand werden angstig wat het resultaat aan de eind van deze trip zou zijn met deze enorme progressie.
Theo had nog duidelijk last van de inspanningen van de vorige dag en zou alleen "la Bérarde" doen. De andere gingen een poging doen om plan 1 van gisteren er aan toe te voegen (via Alpe d'Huez naar de richel).
Bij het hotel werd Theo overgehaald om mee te gaan, met als optie dat indien Ton of Theo het niet ging redden ze bij elkaar zouden blijven om een alternatieve route te gaan rijden.
Voor bocht 1 gingen we dus uit elkaar. R,A en S gingen door, T&T gingen voor het alternatief.
Dag 4 (20070904)
Deze dag beklommen we de "les Deux Alpes". Bij aankomst op de top troffen we een spookstad aan. Omdat het vakantieseizoen is afgelopen zijn alle restaurantjes ook gesloten.
De afdaling werd mede door de sterke wind ook gevaarlijk, hele smalle en lage betonnen randjes vormden de afscheiding tussen de weg en een vrije val van vele meters. We waren allemaal blij dat we weer heelhuids beneden waren.
T&T gingen direct terug naar het hotel en de anderen hebben een soort van "richelfobie" opgelopen en gingen via de andere kant over de richel verder.
Dag 5 (20070905)
Op deze dag begon Rinus, met Syko en Theo als begeleiders, aan de "La Marmotte".
(Ton en Arnoud zouden lekker relaxed gaan fietsen zodat we donderdag met z’n allen de Alpe d’Huez gingen doen.)
Rinus werd om 7 uur bij de start op de fiets gezet om aan deze barre tocht te beginnen. De temperatuur was +3 (dus heel koud).
De beklimming van de Croix de Fer (2068 meter hoog) ging hem gemakkelijk af, maar de temperatuur zakte verder en op de top werd nog net +1 gehaald.
De afdaling van de Glandon (1924 meter hoog) werd dus een race door een vrieskamer.
Beneden werden zijn handjes door Theo en Syko weer warm gewreven.
En kon hij na een oversteek de Col du Télégraphe (1566 meter hoog) gaan beklimmen. De temperatuur was toen geklommen naar 7 graden.
Dit is een mooie klim met niet al te veel zware stukken. Na enkele km's te zijn gedaald kon de "Galibier" (2646 meter hoog) beklommen gaan worden.
Hier kreeg Rinus last van kramp. Na 3 keer van zijn fiets te zijn gestapt en er ook weer op, zei Rinus: "als ik er nu weer af moet, stop ik."
In de volgauto werd er angstig naar elkaar gekeken als Rinus wat langer wegbleef dan verwacht.
"Hij zou toch niet afgestapt zijn?" Werd er dan herhaaldelijk gedacht.
Nee, hij hervond zich en ging makkelijk de "Galibier" op.
Hierna een hele lange afdaling en de oversteek naar het laatste opstakel de Alpe d'Huez. Hier kwamen Ton en Arnoud ook naar toe om hem de laatste 13 km naar boven te schreeuwen.
Op deze dag begon Rinus, met Syko en Theo als begeleiders, aan de "La Marmotte".
(Ton en Arnoud zouden lekker relaxed gaan fietsen zodat we donderdag met z’n allen de Alpe d’Huez gingen doen.)
Rinus werd om 7 uur bij de start op de fiets gezet om aan deze barre tocht te beginnen. De temperatuur was +3 (dus heel koud).
De beklimming van de Croix de Fer (2068 meter hoog) ging hem gemakkelijk af, maar de temperatuur zakte verder en op de top werd nog net +1 gehaald.
De afdaling van de Glandon (1924 meter hoog) werd dus een race door een vrieskamer.
Beneden werden zijn handjes door Theo en Syko weer warm gewreven.
En kon hij na een oversteek de Col du Télégraphe (1566 meter hoog) gaan beklimmen. De temperatuur was toen geklommen naar 7 graden.
Dit is een mooie klim met niet al te veel zware stukken. Na enkele km's te zijn gedaald kon de "Galibier" (2646 meter hoog) beklommen gaan worden.
Hier kreeg Rinus last van kramp. Na 3 keer van zijn fiets te zijn gestapt en er ook weer op, zei Rinus: "als ik er nu weer af moet, stop ik."
In de volgauto werd er angstig naar elkaar gekeken als Rinus wat langer wegbleef dan verwacht.
"Hij zou toch niet afgestapt zijn?" Werd er dan herhaaldelijk gedacht.
Nee, hij hervond zich en ging makkelijk de "Galibier" op.
Hierna een hele lange afdaling en de oversteek naar het laatste opstakel de Alpe d'Huez. Hier kwamen Ton en Arnoud ook naar toe om hem de laatste 13 km naar boven te schreeuwen.
Al direct was duidelijk dat bij Rinus het beste er van af was. En bij bocht 9 besloot hij er mee te stoppen.
Jammer, nee, Rinus heeft een topprestatie geleverd waar hij trots op kan zijn.
Ton had de Alpe d'Huez samen met Arnoud in een tijd van 1h38 bedwongen dus werd het een hele "gezellige" avond.
Ton had het licht gezien, en de volgende dag zou hij rondjes om Theo heen gaan draaien, tijdens de beklimming. Dit werd het thema van deze avond en alle registers werden opengetrokken.
De strijd was al begonnen, en dat beloofde wat voor de volgende dag.
Zo kreeg Ton geen ‘pufje’ meer van Theo en weigerde Theo om in het sponsortenue te rijden.
(Het is jammer dat dit allemaal niet op een geluidstape is gezet).
Dag 6 (20070906)
Tijdens het ontbijt was de spanning duidelijk voelbaar, de koude oorlog was begonnen.
Rinus had besloten om niet mee te gaan, hij had nog te veel last van zijn inspanningen van gisteren.
Het startschot viel om 10.30 uur. Tijdens de rit naar de voet van de klim brak de strijd al los en werd er gelinkebald, en zaten de 2 kemphanen T&T voortdurend naar elkaar te kijken.
Theo nam na veel geharrewar dan toch maar de kop, bij de voet aangekomen werd alle overbodige ballast in de auto van Rinus gedumpt en wensten T&T elkaar toch (gemeend?) succes.
Ton ging er meteen vandoor en nam enkele tientallen meters voorsprong.
Theo liet zich ogenschijnlijk niet gek maken, maar helaas bij het schakelen liep de ketting van Ton eraf.
Het gelach van Theo was tot boven op de Alp te horen!!!!!!!
Voor de tour was het jammer want even later hadden de benen van Ton het ook nog opgegeven.
De overige kwamen allen met een persoonlijk record boven.
Ton had het halverwege nog 1 keer een stukje geprobeerd maar besloot toch terug te gaan.
Jammer, nee, Rinus heeft een topprestatie geleverd waar hij trots op kan zijn.
Ton had de Alpe d'Huez samen met Arnoud in een tijd van 1h38 bedwongen dus werd het een hele "gezellige" avond.
Ton had het licht gezien, en de volgende dag zou hij rondjes om Theo heen gaan draaien, tijdens de beklimming. Dit werd het thema van deze avond en alle registers werden opengetrokken.
De strijd was al begonnen, en dat beloofde wat voor de volgende dag.
Zo kreeg Ton geen ‘pufje’ meer van Theo en weigerde Theo om in het sponsortenue te rijden.
(Het is jammer dat dit allemaal niet op een geluidstape is gezet).
Dag 6 (20070906)
Tijdens het ontbijt was de spanning duidelijk voelbaar, de koude oorlog was begonnen.
Rinus had besloten om niet mee te gaan, hij had nog te veel last van zijn inspanningen van gisteren.
Het startschot viel om 10.30 uur. Tijdens de rit naar de voet van de klim brak de strijd al los en werd er gelinkebald, en zaten de 2 kemphanen T&T voortdurend naar elkaar te kijken.
Theo nam na veel geharrewar dan toch maar de kop, bij de voet aangekomen werd alle overbodige ballast in de auto van Rinus gedumpt en wensten T&T elkaar toch (gemeend?) succes.
Ton ging er meteen vandoor en nam enkele tientallen meters voorsprong.
Theo liet zich ogenschijnlijk niet gek maken, maar helaas bij het schakelen liep de ketting van Ton eraf.
Het gelach van Theo was tot boven op de Alp te horen!!!!!!!
Voor de tour was het jammer want even later hadden de benen van Ton het ook nog opgegeven.
De overige kwamen allen met een persoonlijk record boven.
Ton had het halverwege nog 1 keer een stukje geprobeerd maar besloot toch terug te gaan.
Dag 7 (20070907)
De terugreis, moest vroeg beginnen, we werden tussen 10-11 uur in Beaune verwacht, bij "La Compagnie des Vins d'Autrefois", voor een wijnproeverij. Dit is een zakenrelatie van Ton.
We werden hier zeer gastvrij onthaalt en kregen uitleg over de te proeven wijnen.
Een hele leerzame en leuke ervaring.
Franck Mayaud was ook nog zo vriendelijk om in een heel zfeervol restaurantje de lunch voor ons te reserveren. Een hele gezellige entourage, wat Ton deed besluiten om de kosten voor zijn rekening te nemen. Ton nog onze oprechte dank hiervoor.
Na de lunch werd het "Hospice de Beaune" nog bezocht. Een oud ziekenhuis uit de middeleeuwen dat nog geheel in tact is gebleven.
Na wat inkopen in het gezellige stadje werd rond 4 uur de terugreis weer hervat.
Er was nog niet besloten of we zouden overnachten, of om direct door te gaan naar huis.
Om 8 uur zouden we stoppen om deze beslissing te nemen.
Klokslag 8 uur reden we een parkeerplaats op in Luxemburg. Na wat gegeten en gedronken te hebben, werd er huiswaarts gereden, om een hele fijne week af te sluiten. Een week vol plezier, gezwoeg met pijnlijke benen, maar vooral met kaken die moe waren van het lachen.
De terugreis, moest vroeg beginnen, we werden tussen 10-11 uur in Beaune verwacht, bij "La Compagnie des Vins d'Autrefois", voor een wijnproeverij. Dit is een zakenrelatie van Ton.
We werden hier zeer gastvrij onthaalt en kregen uitleg over de te proeven wijnen.
Een hele leerzame en leuke ervaring.
Franck Mayaud was ook nog zo vriendelijk om in een heel zfeervol restaurantje de lunch voor ons te reserveren. Een hele gezellige entourage, wat Ton deed besluiten om de kosten voor zijn rekening te nemen. Ton nog onze oprechte dank hiervoor.
Na de lunch werd het "Hospice de Beaune" nog bezocht. Een oud ziekenhuis uit de middeleeuwen dat nog geheel in tact is gebleven.
Na wat inkopen in het gezellige stadje werd rond 4 uur de terugreis weer hervat.
Er was nog niet besloten of we zouden overnachten, of om direct door te gaan naar huis.
Om 8 uur zouden we stoppen om deze beslissing te nemen.
Klokslag 8 uur reden we een parkeerplaats op in Luxemburg. Na wat gegeten en gedronken te hebben, werd er huiswaarts gereden, om een hele fijne week af te sluiten. Een week vol plezier, gezwoeg met pijnlijke benen, maar vooral met kaken die moe waren van het lachen.
