Dag 1 (22-08-2008)
Om 9.30 werd er verzameld bij Theo thuis.
Rinus en Arnaud hadden een bloemetje meegenomen voor Marian, zij was jarig.
Om dat toch nog even te vieren werd er gezellig een kopje koffie met appeltaart genuttigd.
Syko was ook even gekomen om de auto op te halen voor de DSM-classic.
Rinus had een mededeling, zijn autopapieren kon hij niet vinden, maar er werd toch besloten om zonder deze bescheiden op pad te gaan.
De eerste dag werd er, in de regen, naar Beaune gereden, waar werd overnacht.
Dag 2 (23-08-2008)
Na een goed ontbijt, en met betere weersomstandigheden, werd de reis naar Vaison voortgezet.
Na ongeveer 30 km te hebben gereden werd Rinus ineens onrustig, hij was zijn mobieltje kwijt.
Alle vakjes in de auto werden opengemaakt, maar geen mobieltje.
Wel kwamen de autopapieren te voorschijn. Ook naar het mobiele nummer bellen gaf geen resultaat.
Dan maar van de tolweg af en de tas controleren, dit had het gewenste succes.
Bij aankomst in het hotel, was de reservering daar niet bekend, ondanks de bevestiging die Arnaud had ontvangen.
Maar er was nog plaats, dus geen probleem.
Na een maaltijd werd er nog 40 km gefietst, om de benen weer wat soepel te maken na 2 dagen in de auto gezeten te hebben.
Om 9.30 werd er verzameld bij Theo thuis.
Rinus en Arnaud hadden een bloemetje meegenomen voor Marian, zij was jarig.
Om dat toch nog even te vieren werd er gezellig een kopje koffie met appeltaart genuttigd.
Syko was ook even gekomen om de auto op te halen voor de DSM-classic.
Rinus had een mededeling, zijn autopapieren kon hij niet vinden, maar er werd toch besloten om zonder deze bescheiden op pad te gaan.
De eerste dag werd er, in de regen, naar Beaune gereden, waar werd overnacht.
Dag 2 (23-08-2008)
Na een goed ontbijt, en met betere weersomstandigheden, werd de reis naar Vaison voortgezet.
Na ongeveer 30 km te hebben gereden werd Rinus ineens onrustig, hij was zijn mobieltje kwijt.
Alle vakjes in de auto werden opengemaakt, maar geen mobieltje.
Wel kwamen de autopapieren te voorschijn. Ook naar het mobiele nummer bellen gaf geen resultaat.
Dan maar van de tolweg af en de tas controleren, dit had het gewenste succes.
Bij aankomst in het hotel, was de reservering daar niet bekend, ondanks de bevestiging die Arnaud had ontvangen.
Maar er was nog plaats, dus geen probleem.
Na een maaltijd werd er nog 40 km gefietst, om de benen weer wat soepel te maken na 2 dagen in de auto gezeten te hebben.
Dag 3 (24-08-2008)
De lavendeltocht werd uitgekozen om mee te beginnen, een rit die wel lang was (135km) maar goed te doen moest zijn. Een mooie tocht, alleen de lavendel was er al af. De geur was hier en daar nog wel goed waarneembaar.
Omdat Rinus, op de heenweg in de auto nogal wat consternatie had veroorzaakt met al zijn vermissingen, zou ons vandaag gaan verrassen.
Nu, die belofte heeft hij meer dan waargemaakt.
Hij bracht ons naar een plein met allemaal terrasjes waar in het midden een groot podium stond.
Op de eerste rij van het terras, waren 3 stoelen aan een tafeltje voor ons gereserveerd. Hier konden we tijdens de heerlijke maaltijd van de muziek genieten.
Na wat oude hits, werd onze verbazing ineens groter, Rinus had de “Golden Earing” laten invliegen.
Rinus nogmaals bedankt!!!!!!!!!!
Dag 4 (25-08-2008)
Vandaag stond de beklimming van de Mont Ventoux vanuit Malaucene op het programma.
De eerste 5 km zouden volgens zeggen niet zo zwaar zijn, maar niets bleek minder waar. Het ging al direct met 10% (en meer) omhoog.
Theo besloot daarom maar na zo’n 4 km terug te gaan naar het hotel en met de auto achter Rinus en Arnaud aan te gaan. Achteraf een goede keus, want dit is een berg van de buitencategorie .
Rinus en Arnaud hadden deze dag 75 km op de teller en Theo 35 km.
De lavendeltocht werd uitgekozen om mee te beginnen, een rit die wel lang was (135km) maar goed te doen moest zijn. Een mooie tocht, alleen de lavendel was er al af. De geur was hier en daar nog wel goed waarneembaar.
Omdat Rinus, op de heenweg in de auto nogal wat consternatie had veroorzaakt met al zijn vermissingen, zou ons vandaag gaan verrassen.
Nu, die belofte heeft hij meer dan waargemaakt.
Hij bracht ons naar een plein met allemaal terrasjes waar in het midden een groot podium stond.
Op de eerste rij van het terras, waren 3 stoelen aan een tafeltje voor ons gereserveerd. Hier konden we tijdens de heerlijke maaltijd van de muziek genieten.
Na wat oude hits, werd onze verbazing ineens groter, Rinus had de “Golden Earing” laten invliegen.
Rinus nogmaals bedankt!!!!!!!!!!
Dag 4 (25-08-2008)
Vandaag stond de beklimming van de Mont Ventoux vanuit Malaucene op het programma.
De eerste 5 km zouden volgens zeggen niet zo zwaar zijn, maar niets bleek minder waar. Het ging al direct met 10% (en meer) omhoog.
Theo besloot daarom maar na zo’n 4 km terug te gaan naar het hotel en met de auto achter Rinus en Arnaud aan te gaan. Achteraf een goede keus, want dit is een berg van de buitencategorie .
Rinus en Arnaud hadden deze dag 75 km op de teller en Theo 35 km.
Dag 5 (26-08-2008)
Na het ontbijt werd er om circa 9:45 gestart voor een rondje Mont Ventoux.
Een leuk rondje over cols die als leuk ervaren werden, al zijn het kleine broers van die grote reus.
De tocht gaat door leuke kleine gezellige dorpjes en langs de mooie natuur.
Na 120 km kwamen we weer aan in het hotel.
Dag 6 (27-08-2008)
Zomaar een rondje van ongeveer 60 km had onze wegkapitein ons medegedeeld.
Dat hij zich had misrekent, bleek bij terugkomst, er stond na afloop 95 km op de teller.
Het was wel een rondje waar je je hart kon ophalen aan hele mooie natuur, dit bleek toen ik opeens alleen reed en besloot om terug te gaan, om te kijken waar mijn mede fietsers bleven.
Zij stonden langs de kant van de weg, te genieten van de prachtige natuur.
Vandaag kwam ik de man met de hamer tegen. Het toch wel zware programma en de steeds meer oplopende temperatuur, die nu de 30 graden had bereikt, werd mij te veel.
Omdat een extra rustdag mij heerlijk leek, bood ik aan om als volgauto mee te rijden.
Zo konden Rinus en Arnaud de laatste dag de Mont Ventoux vanuit Sault gaan beklimmen.
Na het ontbijt werd er om circa 9:45 gestart voor een rondje Mont Ventoux.
Een leuk rondje over cols die als leuk ervaren werden, al zijn het kleine broers van die grote reus.
De tocht gaat door leuke kleine gezellige dorpjes en langs de mooie natuur.
Na 120 km kwamen we weer aan in het hotel.
Dag 6 (27-08-2008)
Zomaar een rondje van ongeveer 60 km had onze wegkapitein ons medegedeeld.
Dat hij zich had misrekent, bleek bij terugkomst, er stond na afloop 95 km op de teller.
Het was wel een rondje waar je je hart kon ophalen aan hele mooie natuur, dit bleek toen ik opeens alleen reed en besloot om terug te gaan, om te kijken waar mijn mede fietsers bleven.
Zij stonden langs de kant van de weg, te genieten van de prachtige natuur.
Vandaag kwam ik de man met de hamer tegen. Het toch wel zware programma en de steeds meer oplopende temperatuur, die nu de 30 graden had bereikt, werd mij te veel.
Omdat een extra rustdag mij heerlijk leek, bood ik aan om als volgauto mee te rijden.
Zo konden Rinus en Arnaud de laatste dag de Mont Ventoux vanuit Sault gaan beklimmen.
Dag 7 (28-08-2008)
Zoals afgesproken in de auto naar Sault en de 2 echte coureurs op de fiets.
Door de lengte van de klim, 24 km, met het hele steile laatste stuk van een kleine 7 km toch heel zwaar te noemen.
Tijdens de beklimming werden de nieuwe bidons op professionele wijze aan de renners gegeven, dit werd door de aanwezige toeschouwers met verwondering aanschouwd.
Dag 8 (29-08-2008)
Vandaag werd de terugreis naar de volgende koers (de DSM-classic) ingezet. Morgen, zaterdag, moest er opnieuw gepresteerd worden.
Tot slot
Een leuke week en ondanks de enorme inspanningen die er zijn geleverd een week vol ontspanning.
Rinus en Arnaud via deze weg bedankt voor jullie bezorgdheid .
Dit heeft mij weer een stap verder geholpen met mijn herstel!!!!!!!
Zoals afgesproken in de auto naar Sault en de 2 echte coureurs op de fiets.
Door de lengte van de klim, 24 km, met het hele steile laatste stuk van een kleine 7 km toch heel zwaar te noemen.
Tijdens de beklimming werden de nieuwe bidons op professionele wijze aan de renners gegeven, dit werd door de aanwezige toeschouwers met verwondering aanschouwd.
Dag 8 (29-08-2008)
Vandaag werd de terugreis naar de volgende koers (de DSM-classic) ingezet. Morgen, zaterdag, moest er opnieuw gepresteerd worden.
Tot slot
Een leuke week en ondanks de enorme inspanningen die er zijn geleverd een week vol ontspanning.
Rinus en Arnaud via deze weg bedankt voor jullie bezorgdheid .
Dit heeft mij weer een stap verder geholpen met mijn herstel!!!!!!!
Le Mont Ventoux 2008
 |
|
|
|
|
|
